از جمله پارامترهای مهم در ارزیابی وضعیت روسازی آسفالتی راه ها، بررسی شرایط زهکشی لایه های اساس و زیراساس است. تکنیک غیرمخرب رادار نفوذی زمین (GPR) می تواند به عنوان ابزاری کاربردی در این راستا مورد استفاده قرار گیرد. در این پژوهش، ارتباط میان داده های به دست آمده از تصاویر ثبت شده توسط دستگاه GPR و درصد رطوبت سیستم روسازی آسفالتی مورد بررسی قرار گرفته است. تعداد 18 نمونه استوانه ای با قطر و ارتفاع 80 سانتی متر و متشکل از لایه های آسفالت، اساس، زیراساس، بستر متراکم و بستر طبیعی در سه درصد رطوبت مختلف تهیه و متراکم شدند. سپس، برداشت تصاویر از نمونه ها با کمک یک دستگاه GPR با آنتن 250 مگاهرتز صورت گرفته و تصاویر ثبت شده در نرم افزار Labview مورد تحلیل و پردازش آماری قرار گرفته اند. بررسی پارامترهای آماری به دست آمده از تصاویر نشان داد که توزیع پارامتر کشیدگی، علاوه بر برخورداری از توزیعی مشابه توزیع نرمال، روند تغییرات منظم و قابل تفسیری با درصد رطوبت داراست. بر این اساس، با برازش یک منحنی خطی میان پارامتر کشیدگی و درصد رطوبت رابطه ای به دست آمده است که به کمک آن می توان درصد رطوبت لایه های روسازی را با دقت مناسبی بر اساس خروجی آزمایش GPR تخمین زد.

آب شیرین کن خورشیدی رطوبت زنی-رطوبت زدایی ، یکی از کارآمد ترین روش های شیرین سازی آب در مقیاس کوچک برای مناطق دورافتاده و کم جمعیت میباشد. هدف از این مطالعه، ساخت و شبیه سازی یک سیستم آب شیرین کن خورشیدی رطوبت زنی-رطوبت زدایی با ظرفیت 20 لیتر در روز است. این سیستم از واحدهای رطوبت زن، رطوبت گیر، هوا گرم کن خورشیدی و آب گرم کن خورشیدی تشکیل شده است. برای انجام این تحقیق، ابتدا به تشریح و مدل سازی این سیستم پرداخته می شود. در ادامه، به فرآیند ساخت هوا گرم کن خورشیدی و قسمت های مختلف سیستم آب شیرین کن پرداخته می شود. پس از تکمیل فرایند ساخت آب شیرین کن، این سیستم مورد آزمایش قرار می گیرد و تاثیر پارامترهای اساسی از جمله دمای آب و هوای ورودی به واحد رطوبت زن، دما و دبی آب ورودی به واحد رطوبت گیر بر عملکرد سیستم و میزان تولید آب شیرین مورد بررسی قرار می گیرد. نتایج نشان می دهد که تاثیر دمای آب نسبت به هوا بر روی میزان آب شیرین تولید شده بیشتر می باشد. علاوه بر این، استفاده از آب چیلر، که دمای آن در محدوده دمای آب چاه قرار دارد، در ورودی واحد رطوبت گیر افزایش 31 درصدی میزان آب تولیدشده را به دنبال دارد. همچنین، بهترین دبی آب ورودی به رطوبت گیر مقدار 0.12 kg/s می باشد. درنهایت، نتایج شبیه سازی و آزمایشگاهی باهم مقایسه می شوند و سازگاری خوبی بین نتایج مشاهده می گردد.

سیستم روسازی با لایه آسفالتی متخلخل به دلیل دارابودن خصوصیات فیزیکی و مکانیکی قابل توجه از جمله کاهش آلودگی صوتی، جذب جریان آب، مقرون به صرفه بودن برای پارکینگ ها، جاده ها، و باندهای فرودگاه مورد استفاده قرار گرفته است. در این مطالعه، رفتار دینامیکی سیستم روسازی آسفالت متخلخل ویسکوالاستیک تحت یک بار هارمونیک متحرک بر اساس تیوری کلاسیک ورق ها تحت شرایط دمایی مختلف به صورت عددی و تحلیلی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته است. سیستم روسازی به صورت یک سازه ساندویچی مستطیلی مدل سازی شده است. برای درنظر گرفتن خواص تخلخل، سه مدل توزیع تخلخل یکنواخت، تخلخل متقارن غیریکنواخت و تخلخل نامتقارن غیریکنواخت برای لایه آسفالت متخلخل در نظر گرفته شده است که خواص مکانیکی انها در جهات درون صفحه و ضخامت تغییر می کنند. به هر ماده ای که چگالی آن در اثر افزایش حجم ناشی از قرار گرفتن حفرات و تخلخل های گازی کاهش یابد، ماده متخلخل می گویند. معادلات حرکت از طریق اصل همیلتون استخراج شده و سپس با استفاده از بسط سری فوریه حل می شوند. دقت و صحت فرمول بندی به دست آمده با مقایسه داده های موجود در ادبیات این زمینه و شبیه سازی المان محدود در نرم افزار COMSOL Multiphysics®,کاملا نشان داده می شوند. مطالعات پارامتری انجام گرفته در این کار، اثرات سرعت و فرکانس تحریک بار متحرک هارمونیک، توزیع تخلخل و تغییرات دما را بر پاسخ دینامیکی سیستم روسازی آشکار می سازد. نتایج بدست آمد نشان داده است که که رفتار دینامیکی سیستم روسازی آسفالت به طور محسوسی تحت تاثیر چنین عواملی قرار می گیرند. علاوه بر این، نتایج نشان می دهد که حالت تخلخل متقارن غیریکنواخت از دو نوع تخلخل دیگر برای لایه آسفالت مناسب تر است.

در سیستم نگهداری راه ها، گزینه های مختلفی برای ترمیم و نگهداری مطرح می گردد. اما به واسطه محدودیت منابع، می بایست از میان گزینه های مختلف موجود، گزینه ای مدنظر قرار گیرد که با کمترین هزینه اهداف مورد نظر را تامین نماید و از خسارات زیان بار آتی جلوگیری کند. هدف از پژوهش حاضر بررسی مدیریت روسازی شبکه راه های روستایی استان مازندران می باشد. یکی از مهمترین مراحل در سیستم مدیریت روسازی ارزیابی شرایط فعلی روسازی می باشد که بدین منظور از شاخص های گوناگونی استفاده می شود. یکی از شاخص ها که از تحلیل داده های برداشت خرابی استخراج می گردد، شاخص PCI بوده که جز بهترین شاخص ها جهت ارزیابی خرابی راه های ایران می باشد. در این پژوهش پس از برداشت های میدانی و ارزیابی خرابی ها و تحلیل ان با نرم افزار Micro Paver مشخص گردید که روسازی های جاده ای روستایی "شرایط مناسب" با میانگین 76PCI داشتند. روسازی های آسفالتی که 87 درصد از موجودی روسازی را تشکیل می دهند، دارای میانگینPCI متوسط 74 بودند. روسازی های بتنی، که 13 درصد از موجودی روسازی را تشکیل می دهند، دارای مقدار کمی بالاتر از PCI 87 بودند. نتایج نشان داد که میزان بودجه پیش بینی شده در حال حاضر 2. 0M / YR (تقریبا) است، احتمالا به کاهش 6 درصدی در کل PCI و همچنین افزایش رکود M & R در طی پنج سال آینده منجر خواهد شد. میزان بودجه 7. 1 M/YR حذف رکود تعیین شده بود که در طول دوره تجزیه و تحلیل پنج ساله، کمترین هزینه کل را به دست آورد.

سیستم حائل ریل متاثر از شرایط تعمیر و نگهداری در بازه زمانی طول عمر خط بوده و می تواند در طول زمان بر اثر ضعف در سیستم تعمیر و نگهداری از رفتار خطی خارج شده و در اثر تکرار بارگذاری رفتار متفاوتی را از خود نشان دهد. این واقعیت نیاز به اهمیت توالی عملیات تعمیر (بخصوص پایدارسازی) خط را در راه آهن نشان می دهد. در این تحقیق، ابتدا روشهای رایج در تحلیل روسازی راه آهن بررسی شده و سپس تحلیل روسازی با فرض رفتار مکانیکی سیستم حائل ریل و با لحاظ کردن شیوه نگهداشت خط بحث گردیده است. نتایج حاصل شده در این تحقیق میبن افزایش مقادیر تنش خمشی و خیز ریل (دو معیار اصلی در طراحی ریل) در اثر رفتار غیر خطی سیستم حائل ریل می باشند. دو راهکار جهت جلوگیری از شکست ریل و کاهش ریسک در ایمنی سفر در این پژوهش ارائه شده است: (1) افزایش ضرایب اطمینان در طراحی رایج ریل و (2) حفظ شرایط سیستم حائل ریل در حوزه رفتار خطی در طول عمر روسازی راه آهن.

موضوع انتخاب نوع سیستم روسازی از یک سو تابع معیارهای فنی و از سوی دیگر تابع هزینه های چرخۀ عمر این خطوط می باشد. در این مقاله تلاش شده تا با ارائۀ مدل تصمیم گیری IRSST مبتنی بر هر دو دسته معیارهای فنی و اقتصادی، امکان انتخاب نوع سیستم روسازی (بالاستی-بدون بالاست) فراهم گردد. در این راستا در قالب یک مطالعۀ موردی برای راه آهن سریع السیر قم-اصفهان در محدودۀ Km 5 + 000~Km 29 + 110، با توسعۀ یک مدل کامپیوتری در محیط پایتون بر مبنای الزامات IRS 70727، ابتدا بر اساس معیارهای فنی و اطلاعات پروژۀ مذکور نقاط اجباری برای انتخاب سیستم روسازی در محدودۀ مورد نظر مشخص شده و سپس درخصوص سایر نقاط، انتخاب سیستم بر مبنای معیارهای اقتصادی (هزینه چرخه عمر) صورت گرفته است. از آن جا که انتخاب سیستم بر مبنای معیارهای اقتصادی تابع نرخ تورم (i) و تنزیل (r) است، و در عین حال اعداد مربوط به هزینه دوره عمر در سیستم-های روسازی بدون بالاست و بالاستی به طور دقیق در ایران مشخص نیست، لذا با پذیرفتن اعداد اعلام شده توسط IRS 70727، در بخشی از تحقیق روی این دو پارامتر تحلیل حساسیت در محدوده 0≤i≤3 و 0≤r≤8 صورت گرفته و تأثیر آن بر نوع سیستم روسازی در طول مسیر بررسی شده است. در ادامه نتایج در قالب تغییر نوع سیستم روسازی در طول نسبت به طول کل بخش بالاستی و بدون بالاست و منحنی های توزیع چگالی کرنل ( KDE) برای مقادیر مختلف i و r ارائه شده اند. بررسی نتایج به دست آمده مبین آن است که برای r≥3 و تمامی مقادیر i، نوع سیستم روسازی بالاستی است؛ از سوی دیگر برای 0≤r≤3 و تمامی مقادیر i، روسازی بدون بالاست از نظر فنی-اقتصادی به صرفه خواهد بود.

افزایش سطوح نفوذناپذیر کنترل روان آب را با چالش بزرگی مواجه نموده است. از سوی دیگر افزایش سطوح غیرقابل نفوذ باعث عدم تبادل حرارتی لایه های زیرین زمین با هوا می شود که منجر به تشدید پدیده گرمایش جهانی می شود. یکی از راه حل های کمک به این چالش استفاده از روسازی های متخلخل است. از محاسن روسازی متخلخل نسبت به روسازی عادی؛ علاوه بر کنترل روان آب، می توان به افزایش راحتی کاربران راه، افزایش اصطکاک جاده و افزایش ایمنی راه و. . . اشاره کرد. از محدودیت های بتن متخلخل می توان به محدودیت استفاده در جاده های با ترافیک زیاد یا بار سنگین ترافیکی اشاره کرد؛ به عبارت دیگر با دانش فعلی درباره این سیستم روسازی از آن می توان در راه های کم تردد نظیر راه ها و خیابان های محلی و محوطه های پارکینگ ها استفاده کرد. هدف از انجام این تحقیق بررسی بتن متخلخل و آشنایی با استاندارهای مرتبط با بتن متخلخل است. همچنین در این تحقیق محاسن و معایب بتن متخلخل نحوه ساخت و تعمیر و نگهداری و مشکلات متداول این سیستم روسازی مورد بررسی قرار گرفته است. در پایان این تحقیق علاوه بر دست یابی به دانش کلی درباره بتن متخلخل و طرح مخلوط روسازی های بتن متخلخل، شیوه های نگهداری متداول از روسازی متخلخل و آزمایش های رایج در پژوهش های مرتبط معرفی شده است. در آخر نتیجه شد که با دستیابی به دانش کافی می توان از روسازی بتن متخلخل در جاده های با تردد کم یا بار ترافیکی سبک بهره برد.

ساختراه هاوپروژه هایعمرانیرویخاک های ماسه ای، بهدلیلعدممقاومتکافی، معمولا با جابجایی خاک بستر و یا تغییر مسیر انجام می شود. بنابراین، تثبیتوبررسیعواملموثربرتثبیتآنباموادمختلفهموارهمورد توجهمحققینبودهاست. مطالعات نشان می دهد که استفاده از الیاف پلی پروپیلن عموما سبب افزایش شکل پذیری و مقاومت مکانیکی خاک ها، نظیر مقاومت فشاری و برشی، می گردد. از طرف دیگر، میزان رطوبت اولیه جهت تثبیت با قیر امولسیونی نقش مهمی دارد. از این رو، دراینتحقیق، تثبیتو بهسازیماسهروانبااستفادهاز درصد های مختلف رطوبت اولیه، قیرامولسیونیو الیاف در درصد سیمان بهینهمد نظرقرارگرفت. نتایج آزمایشفشاریتک محورهنشان می دهد که افزودن الیاف باعث افزایش ظرفیت باربری به طور متوسط به میزان 10% می شود. افزایش رطوبت اولیه، عملکرد مقاومت بستر ماسه ای را در ابتدا افزایش داده و سپس در رطوبت های زیاد کاهش می دهد. همچنین، افزایش درصد قیر و الیاف تاثیر قابل ملاحظه ای در افزایش شکل پذیری خاک بستر تثبیت شده دارد.